Aktualności

Instytut Nauk Leśnych – kierunek leśnictwo

STUDENCI W PUSZCZY

W dniach 10-12 czerwca 2013 r. studenci trzeciego roku leśnictwa w Instytucie Nauk Leśnych Filii Uniwersytetu Łódzkiego w Tomaszowie Mazowieckim odbyli ćwiczenia terenowe oraz zajęcia fakultatywne w Puszczy Białowieskiej pod opieką dr Doroty Zawadzkiej oraz dra Stanisława Dobrowolskiego.

Białowieski Park Narodowy jest najstarszym parkiem narodowym w Polsce – powstał w 1921 r. Został powołany aby chronić ostatnie na niżu Europy lasy naturalne o cechach pierwotnych. Symbolem Parku jest żubr, który jednocześnie jest największym ssakiem Europy.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

W ramach zajęć studenci mieli okazję zwiedzić Park Pałacowy utworzony przy nieistniejącej już rezydencji carskiej. Obecnie w parku znajduje się ok. 90 gatunków drzew i krzewów, pomiędzy którymi rozciągają się malownicze łąki z bujną roślinnością kwiatową. Na terenie Parku Pałacowego znajduje się także siedziba dyrekcji oraz biura BPN i Muzeum Przyrodniczo-Leśne. Można w nim zobaczyć wiele interesujących ekspozycji związanych z Puszczą Białowieską, np.: charakterystyczne zbiorowiska roślinne, zjawiska przyrodnicze, procesy ekologiczne oraz zwierzęta, grzyby i rośliny.

Studenci mieli okazję zobaczyć także przebudowywane obecnie drzewostany „pocenturowskie” – powstałe w wyniku rabunkowej gospodarki przed i po I wojnie światowej, odnowienia naturalne, bagna i łąki, które częściowo zostały uznane za użytki ekologiczne i są systematycznie wykaszane w celu zachowania siedlisk rzadkich gatunków ptaków oraz gruntową szkółkę leśną Nadleśnictwa Hajnówka i Ośrodek Edukacji Leśnej „Jagiellońskie” Nadleśnictwa Białowieża.

Szkółka leśna Nadleśnictwa Hajnówka zajmuje powierzchnię 5,50 ha. Prowadzi się na niej produkcję sadzonek drzew, które występują naturalnie w Puszczy Białowieskiej. Wszystkie sadzonki pochodzą z nasion zebranych wyłącznie z wyselekcjonowanych drzewostanów rodzimych. Szkółką kieruje leśniczy Jerzy Sieduń. Zasadniczym celem szkółki jest produkcja materiału sadzeniowego na potrzeby nadleśnictw puszczańskich (Białowieża, Browsk i Hajnówka) oraz prywatnych odbiorców zalesiających grunty porolne. W szkółce produkowane są następujące gatunki lasotwórcze: sosna zwyczajna, świerk pospolity, dąb szypułkowy, grab pospolity, klon zwyczajny, olsza czarna. Szkółka składa się z czterech kwater, kompostowni oraz systemu nawodnienia. Ciekawym faktem jest, że szkółka nie ma problemów ze szkodnikami owadzimi.

Ośrodek Edukacji Leśnej „Jagiellońskie” został utworzony w 1998 roku w Nadleśnictwie Białowieża, w Leśnym Kompleksie Promocyjnym Puszcza Białowieska na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku. Ośrodek ma do dyspozycji 50 miejsc w salach edukacyjnych oraz sprzęt audiowizualny, dzięki czemu mogliśmy wysłuchać prezentacji na temat Puszczy Białowieskiej, jej formach i sposobach ochrony.

Po prezentacji udaliśmy się w teren, gdzie mogliśmy zobaczyć m.in. zamierające drzewostany spowodowane gradacją kornika drukarza, metody grodzenia i zabezpieczania upraw przed szkodami od zwierzyny, powierzchnię doświadczalną z naturalnym odnowieniem jodły pospolitej oraz jedną z polan, na której często można zobaczyć żubry; nam się niestety nie udało. Na zakończenie zajęć studenci przeszli Szlakiem Dębów Królewskich, który przybliżył im dawne czasy. Szlak ten rozpoczyna się i kończy na polanie Stara Białowieża (ok. 6 km na północ od Białowieży). Uroczysko przylega do koryta rzeki Łutownia.

Według tradycji to w Starej Białowieży miał się znajdować dwór myśliwski, pochodzący z XVI wieku – z okresu panowania Zygmunta Starego. Znaleziono w tym miejscu fundamenty zabudowań, piec oraz rozsiane na terenie całego uroczyska kurhany.

 

W 1976 roku z inicjatywy Jacka Wysmułka i Lecha Miłkowskiego wytypowano miejsce z dużym skupiskiem dębów o wymiarach pomnikowych. Uroczyste oddanie szlaku Królewskich Dębów do użytku nastąpiło 11 maja 1979 roku. Pierwotnie szlak tworzyły 24 dęby (obecnie 22). Każde drzewo posiada tabliczkę z nazwą, opisem, wymiarami i wiekiem. Szlak ma przybliżać zwiedzającym sylwetki władców Polski i Litwy oraz ich związki z Puszczą Białowieską.

 

Najważniejsze są potrzeby hodowlano-ochronne. Jedna trzecia obszaru jest całkowicie wyłączona z użytkowania. Zrezygnowano także z występujących powszechnie wieków rębności oraz zostawia się 5-20% wydzieleń drzew bez prowadzenia zabiegów oraz z martwym drewnem (szczególnie liściaste oraz dziuplaste). Zręby zupełne w przypadku drzewostanów niezgodnych z siedliskiem są ograniczane do minimum. Preferowane są natomiast naturalne odnowienia lasu poprzez cięcia stopniowe i odsłanianie młodszego pokolenia. Wszelkie działania mają na celu zachowanie tych przyrodniczo cennych obszarów.

Wyjazd był bardzo owocny i – zdaniem studentów, powinien być kontynuowany w latach następnych.

Sierpień 2013 r.

Autorzy tekstu: Marta Kędziora, Iwona Ludwiczak, Anna Makowska

W kategorii: Leśnictwo (stacjonarne I stopnia), Ogólne

Zostaw komentarz (0) ↓